Pukotine u odnosima grčke i ruske crkve

Pukotine u odnosima grčke i ruske crkve

Žalbe i međudržavno mešanje od strane Moskve

Odluka Svetog sinoda Grčke crkve da prizna autokefalnost Crkve Ukrajine, koju joj je dao Ekumenski Patrijarh, u skladu sa Pravoslavnim kanonskim zakonom, potresla je odnose između Atine i Moskve.

Ukrajinska pravoslavna crkva nastala je ujedinjenjem tri crkve koje su okupljale pravoslavne Ukrajince, a nakon što je crkveni sabor održan 15. decembra 2018. godine. Na saboru je arhiepiskop Epifanije izabran za prelata ukrajinske crkve i Kijevske Patrijaršije.

Kolapsom Sovjetskog Saveza i nezavisnošću Ukrajine, Ukrajinska crkva je počela da traži autokefalnost ali Ruska pravoslavna crkva to nije dozvoljavala. Konačnu odluku donela je Ekumenska Patrijaršija, na bazi kanonskih zakona, što je izazvalo reakcije Moskovske Patrijaršije, koja je prekinula veze sa Ekumenskom Patrijaršijom u Konstantinopolju, te prestao pominjati Patrijarha Vartolomeja.

Priznavanje autokefalnosti Ukrajinske Crkve od strane Grčke Crkve učinjeno je usprkos optužbama za mešanje, ucenama i pretnjama Moskovske Patrijaršije kako bi se ovo priznanje sprečilo.

Mitropoliija Grčke Crkve, koja se žalila na rusku intervenciju, nazvala je pristup Moskovske Patrijaršije paradržavnim, koji služi političkoj svrsi, diferencirajući ulogu duhovne misije u sekularnu praksu.

Optužbe su ozbiljne i dolaze kao potvrda uloge Ruske Crkve u pravoslavnom svetu i njihovom pokušaju da vode Istočnu Pravoslavnu Crkvu te marginalizuju Ekumensku Patrijaršiju u Konstantinopolju, koja je majka crkva za sve pravoslavne crkve.

Nije slučajno to što su u pokušaju revizije i obnavljanja uloge pravoslavne crkve kroz Sinod na Kritu 2016. godine, Moskovska Patrijaršija i njeni sateliti “torpedirali” Sinod ograđujući se od njegovih dela.

Reakcije Moskovske Patrijaršije na priznanje autokefalnosti Ukrajinske Crkve uključuje i prekid komunikacije sa Grčkom Crkvom, prekid hodočašća ruskih vernika u Grčku Mitropoliju koja je priznala autokefalnost, ali i mnogo više, što se ne bi moglo ni slučajno nazvati hrišćanskom “ljubavi”./ibna